آداب تحویل سال نو درمفاتیح الجنان

وقت تحویل سال، همه اعضای خانواده در خانه های خود گرد هم می آیند و در كنار سفره نوروزی می نشینند.

شمع ها یا چراغ های خانه را پیش از تحویل سال روشن می كنند و سكه هایی لای قرآن می گذارند.

پس از تحویل سال، همه اعضای خانواده به یكدیگر عید مباركی می گویند. آنگاه بزرگ خانواده دعای تحویل سال رامی خواند و دیگران آن را تكرار می كنند و سپس بزرگ خانواده قرآن رامی گشاید و هفت سوره یا هفت آیه از قرآن را كه با كلمه

سلام آغاز می شود، می خواند.

باخواندن این آیات، آفت ها و بلاهای آسمانی و زمینی و ابلیس و شیطان را از محیط خانه و خانواده دور می كنند و سلامت و آرامش را به خانه در سال نو می آورند. آنگاه به رسم تبرك، بزرگ خانه به هر یك از اعضای خانواده سكه ای كه آنها را در لای قرآن گذاشته است می دهد. در این هنگام دهان خود را با شیرینی سفره نوروزی شیرین می كنند.

حضرت امام صادق علیه السلام به معلى بن خنیس فرمودند : چون روز نوروز شود، غسل كن و پاكیزه‏ترین جامه‏هاى خود را بپوش و به بهترین بوهاى خوش خود را خوشبو گردان و در آن روز را روزه بدار.

پس چون از نماز و نافله‏هاى آن فارغ شوى چهار ركعت نماز بگذار (یعنى هر دو ركعت به یك سلام) و در ركعت اول بعد از حمد ده مرتبه سوره «انا انزلنا» بخوان و در ركعت دوم، بعد از حمد ده مرتبه سوره «قل یا ایها الكافرون» و در ركعت سوم، بعد از حمد ده مرتبه سوره «قل هو الله احد» و در ركعت چهارم، بعد از حمد ده مرتبه «قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس» بخوان و بعد از نماز به سجده شكر برو و این دعا بخوان:

چون چنین كنى گناهان پنجاه ساله تو آمرزیده شود .

و بسیار بگو: «یا ذالجلا ل و الاكرام».

مفاتیح الجنان، ص٤٩٦

سال نو را به همه ایرانیان و همشهریان میمه ای تبریک وشادباش میگویم با امید تعجیل در فرج یوسف زهرا امام عصر علیه السلام

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

چرا مراجع چهارشنبه سوری را حرام کردند؟

چند روزی به چهارشنبه پر سر و صدا و جنجالی آخر سال نمانده است و چیزی که در وب سایتها و پایگاه‌های خبری بسیار به چشم می‌خورد، استفتاآتی است که از مراجع معظم تقلید و عالمان دین، پیرامون چهارشنبه سوری منتشر شده است.

در این مقال، همّ ما بیان آن فتاوا و تحلیل و بررسی آنها برای تبیین علت صدور و مصادیق آن است.

چهارشبنه سوری، جشنی است که آن را منسوب به ایران قدیم می‌دانند و آن که دقت در آن نشان می‌دهد که چیزی فراتر از یک جشن بوده بلکه فرهنگی است که معتَقَداتی نیز همراه دارد. از این رو می‌توان آن را از دو جنبه تحلیل کرد:

وقتی خوب به قضیه نگریسته می‌شود این جشن فراتر از ترقه و آتش است بلکه اعتقاد به یک بسته فرهنگی است که می‌توان اهم آن را چنین برشمرد:

پیامبر اکرم که بنیان گذار نظم نوین و متکامل تعالی بشر است تمام تلاش خود را برای تغییر همین ملاکها و ذائقه‌ها به کار برده است. ایشان و خاندان پاکش جانفشانی کرده‌اند تا شعور جامعه ترقی یافته و عقل جایگاه خود را از تقلیدها و تبعیتها و تعصبها بازپس گیرد.

ابتدا به بررسی بسته‌ی فرهنگی این جشن می‌پردازیم:

شاید قدیم‌ترها که رسانه‌ها کمتر بود و تهاجم های فرهنگی به این شکل سازمان نیافته بود چندان نیازی به تحلیل این ماجرا نبود هر چند در آن زمان نیز حکم قضیه همین بود که امروز هست. اما آنچه ما امروز با آن مواجهیم، شیوه‌های نرم تهاجم است که به صورت های مخملین ظهور می‌کنند تا مقبولیت یابند، که یکی از این شیوه‌ها، مخملِ "فرهنگ ملی" است!

سیاست گزاران و مهندسان تهاجم در پوشش این عنوان هر روز سعی در تخریب باورهای دینی و دور کردن مردم، بخصوص جوانان از دین و فراتر از آن، از تعقل داشته و جامعه را به سوی خرافات پیش می‌برند. اما خرد جمعی و عقل فعال جامعه باید به این سوال ها پاسخ دهد:

داستان زنده به گور کردن دختران در میان اعراب جاهلی بر هیچ کس پوشیده نیست. اما آیا کسی در میان اقوام عرب پیدا می‌شود که آن را به عنوان یک میراث فرهنگی و یک سنت باستانی بستاید و زنده‌اش کند؟

قبح این سنت چنان واضح است که کسی در پاسخ آن تردیدی ندارد و حتی عرب ها شاید از اینکه اجدادشان چنین کاری انجام می‌دادند شرمسار باشند. ولی گاهی، زشتی یک مساله با بزرگ نمایی زیبایی‌های ظاهری، پوشیده شده، مغفول می‌ماند. تا آنجا که عقلای قوم نیز فریفته‌ی خط و خال می‌شوند.

ماجرای سنت چهارشنبه سوری از این دست است، که مافیای تهاجم به پتانسیل آن پی برده و چند سالی است که بدان دست یاخته است.

از مردم فهیم، از کاربران فرهیخته سایتِ محترمِ تبیان، از دانش آموزان و دانشجویان که قائل به ربط و منطق و استدلالند، سوال می‌کنیم:

و من سوالی دیگر مطرح می‌کنم: اگر کسی بگوید پدران من برای خوش بختی سرشان را به سنگ می‌زدند، آیا باید اعتقاد داشت که چون آنها به چنین چیزی معتقد بودند و عمل می‌کردند پس درست است؟ و باید آن را زنده نگه داشت و از آن حاجت طلبید؟

آنکه به دنبال زنده کردن این سنت هاست، یا سناریو پرداز تهاجم است که به دنبال تخریب باورهای صحیح و منحرف کردن جامعه از تعقل است و یا ملی‌گرایی است که ندانسته آب به آسیاب دشمن می‌ریزد. اینجاست که وظیفه خطیر متولیان فرهنگی و رسانه‌های جمعی هویدا می‌شود که باید بکوشند بی تحقیق دست به کار نشوند و عمال منویات دشمنان نگردند.

اکنون خوب است به سوال هایی که از خرد جمعی پرسیدیم پاسخ دهیم و شاید بهتر باشد این گونه بگویم که پاسخ های خود را به عقل فعال جامعه عرضه کنیم تا مورد قضاوت واقع شود:

پیامبر اکرم که بنیان گذار نظم نوین و متکامل تعالی بشر است تمام تلاش خود را برای تغییر همین ملاک ها و ذائقه‌ها به کار برده است. ایشان و خاندان پاکش جانفشانی کرده‌اند تا شعور جامعه ترقی یافته و عقل جایگاه خود را از تقلیدها و تبعیت ها و تعصب ها بازپس گیرد. (در ادامه، تبیین این مطلب را از استاد مطهری خواهید خواند)

آنچه آمد یک سوی قضیه بود. اما تحلیل تاریخی این سنت نیز آن را مخدوش نشان می‌دهد. بر خلاف آنچه بر سر زبانها نهاده‌اند که جشن چهارشنبه یک سنت هزارساله ایرانیِ اصیل است، دکتر کورش نیکنام، پژوهشگر آداب و سنن ایران باستان، که خود نیز به آیین زرتشت است، عقیده دارد که چهارشنبه سوری هیچ ارتباطی با ایران باستان و زرتشتیان ندارد و شکل گیری این مراسم را به دوران بعد از اسلام و بعد از حمله عربها به ایران می‌داند. او می‌گوید:

با توجه به این بیانات، می‌توان چند نکته را مورد توجه قرار داد:

لازم به ذکر است که از دیدگاه اسلامی، ایام هیچ نحوستی ندارند و خوب و بد همه از افعال آدمی است. و نحوستی که به چهارشنبه نسبت داده می‌شود مربوط به فرهنگ اقوام عرب بوده نه فرهنگ اسلام عزیز. این آموزه را در روایات اهل بیت فراوان داریم:

حسن به مسعود مى‏گوید: به محضر مولایم حضرت ابوالحسن الهادى علیه‏السلام رسیدم. در آن روز چند حادثه ناگوار و تلخ برایم رخ داده بود؛ انگشتم زخمى شده و شانه‏ام در اثر تصادف با اسب سوارى صدمه دیده و در یك نزاع غیر مترقبه لباسهایم پاره شده بود. به این خاطر، با ناراحتى تمام در حضور آن گرامى گفتم: عجب روز شومى برایم بود! خدا شرّ این روز را از من باز دارد! امام هادى علیه‏السلام فرمود: اى حسن! این [چه سخنى است كه مى‏گویى] با این كه تو با ما هستى، گناهت را به گردن بى‏گناهى مى‏اندازى! [روزگار چه گناهى دارد!]»

اما تحلیل چگونگی برگزاری جشن چهارشنبه

آنچه امروز با آن مواجهیم، آسیب های اجتماعی، اقتصادی است که در پی شیوه برگزاری این جشن ها گریبانگیر جامعه شده است که بی شک در راستای اهداف دشمنان و مهاجمان بوده که به دست خود به دامن خویش می‌زنیم.

ضررهای مالی و جانی آن با گزارشاتی که در این ایام از سوی رسانه‌ها ارائه می‌شود بر همگان آشکار است و اصلا نیاز به گزارش ندارد که همه لااقل هراس ترکیدن ترقه‌‌های مهیب را به جان چشیده‌اند. این بخش به دلیل وضوح و ملموس بودن نیازی به اطاله‌ی کلام ندارد.

و اکنون بیان و تحلیل فتاوای فقهی:

هر کاری که از انسان سر می‌زند، از نظر فقهی یکی از پنج صورت را دارد:

اما ملاک تشخیص نفع ها و ضررها، شرع مقدس اسلام و بعد از آن عقل سلیم است و علت ترتب عقل بر شرع کوتاه قدی آن در تشخیص تمام مصالح و مفاسد است. کار فقیه که ما آن را با نام مجتهد یا مرجع تقلید نیز می‌شناسیم استخراج همین ملاکها از منابع آن یعنی کتاب خداوند تبارک و تعالی و فرموده‌های مفسران آن یعنی احادیث پیامبر اکرم و اهل بیت مکرم ایشان است.

با دست‌یابی به این ملاکها و قوانین، تشخیص موضوعات و مصادیق آنها بسیار ساده بوده و هر کسی می‌تواند آن کلیات را در موضوعات جزئی روزمره و جدید تطبیق داده و حکم آن را استخراج کند. از این روست که گفته می‌شود کار فقیه استخراج احکام کلی است و تشخیص مصادیق و تطبیق احکام بر موضوعات بر عهده خود مکلفین است.

حال احکام کلی درباره موضوع صحبت ما:

با این مقدمه تکلیف کارهای که در این جشن صورت می‌پذیرد مشخص می‌شود:

تمام این عناوین منع عقلی و شرعی دارد و منظور از منع شرعی همان حرمت است. بنابر این وقتی در این باره از مراجع سوال می‌شود آنان نیز حکم به حرمت می‌دهند. اما حتی بدون پرسش از ایشان نیز حکم این امور مشخص بود و  افرادی که می‌خواهند دست به این کارها بزنند، اگر به عمل خود و حکم آن توجه داشته باشند خواهند فهمید که مصداق کار ناشایست و حرام است.

نظر فقها و مراجع معظم:⁵

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای؛

 نظر جنابعالى درباره چهارشنبه سورى چیست؟ جواب: علاوه بر آنکه هیچ مبناى شرعى ندارد، مستلزم ضرر و فساد زیادى است که مناسب است از آنها اجتناب شود.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی: منفعت حاصل از خرید و فروش مواد محترقه حرام است.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی با تأکید بر اینکه چهارشنبه سوری یک مراسم خرافی برگرفته از آیین غلط گذشتگان است و در فرهنگ اسلامی هیچ جایگاهی ندارد، یادآور شد: باید سنت هایی چون دید و بازدید، صله رحم، کمک به دیگران ترویج شود و نباید تسلیم سنت های خرافی گذشتگان شویم. خرید و فروش، حمل و نقل مواد محترقه که به منجر به ایجاد حادثه و مصدوم شدن دیگران می‌شود جایز نبوده و منفعت حاصل از آن نیز حرام است.

آیت‌الله العظمی بهجت (ره) : این کارها مشروعیت ندارد.

آیت‌الله العظمی سیستانی: اموری که به جامعه ضرر می‌زند و موجب ایذاء مردم است مانند استعمال ترقه و خرید و فروش آن جایز نیست.

آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی (ره) : در فرض مزبور که دارای خطرات جانی و مالی است و موجب اذیت و آزار دیگران است و مخالف مقررات و قانون و نظم جامعه است جایز نیست.

آیت‌الله العظمی میرزا جواد تبریزی(ره): هیچ یک از این امور، رجحان شرعی ندارد و تشویق مردم به این مورد تشویق به دنیا و غافل کردن از آخرت است و این که تصور می‌کنند این امور مردم را به حفظ وطن و عزت وا می‌دارد، تصوری باطل است. آنچه مردم را به عزت می‌رساند و به حفظ وطن وا می‌دارد ایمان است و بس.

آیت‌الله علوی‌ گرگانی: چهارشنبه سوری یكی از سنت‌های غلط است كه از لحاظ عقلی و شرعی هیچگونه جایگاهی ندارد و از رسوم جاهلیت است و لذا لازم است كه مؤمنین از برپایی اینگونه برنامه‌ها اجتناب كنند. مخصوصاً اگر مشتمل بر محرمات باشد و در صورتی كه موجب وحشت مردم و زیان و ضرر شود، ضمانت هم دارد.

حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی: استفتاء جمعی از مردم در خصوص استفاده از مواد محترقه در ایام نوروز: چنانچه این مواد موجب آزار مردم باشد، حرمت آن شدیدتر است و مراسم چهارشنبه سوری از این قبیل است و چون استفاده از این مواد،از مصادیق لهو و اسراف است ،جایز نمی باشد.

وی همچنین در پاسخ به استفتائی در خصوص شركت در مجالس صوفیان و مدعیان عرفان ، بیان داشته است كه افكار آنها انحرافی است و شركت در مجالس آنان حرام و ترویج باطل است.

نظر علما و دانشمندان درباره حرمت پرداختن به خرافات:

آیت الله سبحانی در گفتگو با خبرگزاری مهر:

استاد شهید مطهری

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

آيت الله نوري همداني از مراجع عظام تقليد در پاسخ به استفتاء خبرگزاري جمهوري اسلامي در خصوص حکم شرعي برگزاري مراسم چهارشنبه آخر سال اظهار داشت: چهارشنبه سوري جزء خرافات است و کارهايي که انجام مي دهند و موجب آزار و اذيت مردم مي شود حرام مي باشد.

به گدر شب چهارشنبه پاياني هر سال تعدادي از هموطنان اقدام به برگزاري مراسم آتش بازي مي کنند که اين مراسم در سال هاي اخير با تلفات جاني و مالي همراه بوده است و مسئولان در جلوگيري از آن اقدامات بسياري انجام داده اند اما با توجه به گسترش برخي مواد محترقه جديد و ايجاد آزاد و اذيت براي هموطنان حکم شرعي برنامه هاي چهارشنبه آخر سال چيست نظر خود را اعلام کرد.

آيت الله نوري همداني در پاسخ به اين استفتاء ايرنا بيان داشت: بسمه تعالي. چهارشنبه سوري جزء خرافات است و کارهايي که انجام مي دهند و موجب آزار و اذيت مردم مي شود حرام مي باشد و بايد جدازارش ايرنا، اين مرجع تقليد در خصوص استفتاء خبرگزاري جمهوري اسلامي مبني بر اينکه  از آن اجتناب شود.

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

حضرت آيت ا... خامنه ای، رهبر معظم انقلاب به سوالات مردم درباره مراسم چهارشنبه آخر سال پاسخ دادند.

به گزارش ايرنا، اين استفتاء که در پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري منتشر شده، به شرح ذيل است:

سوال: نظر جنابعالى درباره چهارشنبه سورى چيست؟

جواب) علاوه بر آنکه هيچ مبناى شرعى ندارد، مستلزم ضرر و فساد زيادى است که مناسب است از آنها اجتناب شود.

علاوه بر استفتاء رهبر معظم انقلاب، از دفتر برخي مراجع عظام تقيلد نيز در اين زمينه سوال شد که پاسخ دادند: مراسم چهارشنبه آخر سال، علاوه بر اينکه مبناي شرعي ندارد، نوعي آتش پرستي است و خواندن اشعاري مانند " زردي من از تو و سرخي تو از من" مصداق حاجت خواستن از آتش است.

آيت‌ ا... جعفر سبحاني از مراجع عظام تقليد نيز مراسم چهارشنبه آخر سال را نوعي خرافه و اعمال آن را خلاف شرع و عقل دانست.

وي اظهار داشت: قرآن مجيد مي‌فرمايد يکي از اهداف بعثت پيامبر اين است، غل و زنجيري که بر افکار مردم بسته شده بود را باز کند.

وي اضافه کرد: مراد از غل و زنجير، آداب و رسوم جاهلي است که هيچ اثري در اخلاقيات و زندگي انسان ندارد. از اين رو، پيامبر اسلام تمام رسوم جاهليت را که به ضرر انسان بود، لغو کرد.

آيت‌ا... سبحاني، مراسم چهارشنبه آخر سال را يکي از اين رسوم غلط برشمرد و افزود: مراسم آخرين چهارشنبه سال، به نحوي که در ايران رسم شده، جهل است و ضررهاي آن براي همه مشهود است.

اين مرجع تقليد خاطر نشان کرد: متاسفانه به خاطر همين رسوم غلط، جوانان زيادي زخمي و کشته مي‌شوند و پدران و مادران آنها در سوگ آنها مي‌نشينند.

آيت‌ا... سبحاني با بيان اينکه عقل و شرع به هيچوجه اين آداب غلط را نمي‌پسندد، تصريح کرد: همه انبيا و اولياي الهي آمدند تا با خرافات مبارزه کنند و مراسم چهارشنبه آخر سال هم نوعي خرافه است.

وي با اشاره به برخي اعمالي که در چهارشنبه سوري انجام مي‌شود، گفت: پريدن از روي آتش و گفتن برخي جملات به هيچوجه درست نيست.

اين مرجع تقليد از مردم خواست مراقب اعمالشان باشند و در چهارشنبه آخر سال سال، دچار مسايل خلاف شرع و عقل نشوند.

حجت الاسلام و المسلمين " سيد هاشم حسيني بوشهري"، عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم نيز با تاکيد بر اينکه جوانان و مردم بايد تنها دنبال مسايلي باشند که در دين اسلام و مکتب اهل بيت(ع) بر آنها تاکيد شده است، گفت: برنامه چهارشنبه آخر سال، هيچ مبناي عقلي و ديني ندارد.

وي با بيان اينکه نبايد مسايل اصلي را رها کنيم و دنبال خرافات برويم، اظهار داشت: برنامه چهارشنبه آخر سال براي جوانان و جامعه تبعاتي دارد و باعث ناهنجاري هاي اجتماعي خواهد شد.

اين عضو مجلس خبرگان رهبري از نسل جوان و مردم خواست در برنامه هايي که از طرف بزرگان، مورد نهي و سرزنش قرار گرفته است، شرکت نکنند.

حجت الاسلام والمسلمين"محمود رجبي"، عضو ديگر جامعه مدرسين حوزه علميه قم نيز گفت: برنامه آخرين چهارشنبه سال، يک سنت غلط و خرافي است که با منطق اسلام، شرع مقدس و هيچ استدلال و برهان عقلي سازگاري ندارد.

وي اظهار داشت: در هيچ تحقيقي ثابت نشده است که چهارشنبه سوري باعث خوشبختي کسي مي شود.
وي خاطرنشان کرد: اين روز در سال هاي اخير، منشاء آسيب رساني به برخي از افراد جامعه شده است که به خاطر عوارض آن بايد برداشته شود.

عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم گفت: بيماران قلبي فراواني در جامعه داريم و گاهي يک انفجار موجب مي شود کسي جان خود را از دست بدهد.

وي افزود: اين مساله في النفسه، اثر منفي و زيانبار دارد و بايد با کساني که باعث سلب آسايش مردم مي شوند برخورد شود.

رجبي يادآورشد: جوانان بايد دنبال منطق و استدلال بروند و بزرگان ما بارها اعلام کرده اند که مراسم چهارشنبه آخر سال از نظر شرعي و عقلي مردود است.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

نظر آيت الله مکارم در مورد چهارشنبه سوري

آيت الله ناصر مکارم شيرازي در پاسخ به استفتاء خبرگزاري جمهوري اسلامي در خصوص حکم شرعي برگزاري مراسم چهارشنبه آخر سال اظهار داشت: مراسم چهارشنبه آخر سال يک امر خرافي و بي اساس است.

به گزارش ايرنا، اين مرجع تقليد در خصوص استفتاء خبرگزاري جمهوري اسلامي مبني بر اينکه در شب چهارشنبه پاياني هر سال تعدادي از هموطنان اقدام به برگزاري مراسم آتش بازي مي کنند که اين مراسم در سال هاي اخير با تلفات جاني و مالي همراه بوده است و مسئولان در جلوگيري از آن اقدامات بسياري انجام داده اند اما با توجه به گسترش برخي مواد محترقه جديد و ايجاد آزاد و اذيت براي هموطنان حکم شرعي برنامه هاي چهارشنبه آخر سال چيست نظر خود را اعلام کرد.

آيت الله مکارم شيرازي در پاسخ به اين استفتاء ايرنا بيان داشت: بسمه تعالي. مراسم چهارشنبه سوري يک امر خرافي و بي اساس است و مسلمانان با تقوا و فهميده از آن اجتناب مي ورزند ولي بسياري از مراسم عيد اموري است عقلايي و مفيد و زيبنده

-----------------------------------------------------------------------------------------------

شبکه ایران: حیات حجت الاسلام سید احمد خمینی را می توان به چند برهه تقسیم کرد. یکی از این برهه ها دوره پس از وفات حضرت امام تا پایان عمر شریف این یادگار امام راحل است که ایشان در این برهه هم، از امتحانات سربلند بیرون آمدند و الگویی شدند برای کسانی که می خواهند در خط صحیح ولایت حرکت کنند و به وسوسه خناسان(که عموماً در شکل دوست ظاهر می شوند) گوش فرا ندهند.

یکی از جملات معروف یادگار امام در آن دوره این بود: «هر کس بین اطاعت از مقام معظم رهبری و امام راحل (رضوان الله علیه) تفاوت قائل باشد، در خط آمریکاست.»

در هر حال، عموم صاحب نظران بر درخشندگی خاص این برهه از حیات ایشان تأکید کرده اند.

مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه ای هم در مصاحبه ای که در سال 1374 با مؤسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام (رضوان الله علیه) داشتند راجع به ابعاد مختلف و دوره های گوناگون زندگی مرحوم سید احمد خمینی مطالب مهمی ذکر نموده اند و از جمله به بصیرت مرحوم سید احمد خمینی در دفع وسوسه ها و در فرق گذاشتن بین انتقاد به دولت و تقابل با نظام اشاره فرموده اند.

در زیر بخشی از سخنان آیت الله خامنه ای در این مصاحبه که مربوط به عملکرد و مشی مرحوم سید احمد خمینی در دوره پس از وفات حضرت امام است را می خوانیم: «ایشان بعد از رحلت امام، موضعی را اتخاذ کردند که خیلی تحسین برانگیز بود. در مورد مسئله رهبری و بعد هم در درجه دوم در مورد مسئله دولت. البته ایشان انتقادهایی هم به بعضی از امور و مسائل دولت داشتند، اما این انتقادها منعکس نمی شدند و یا خیلی کم منعکس می شدند. اما در مورد مسئله رهبری، نظرشان با آنچه از طرف رهبری ابراز می شد، موافق بود. مقصود این است که در برهه بعد از امام، ایشان یکی از بهترین مواضعی را که ممکن است کسی مثل ایشان داشته باشد، در دفاع از اصول انقلاب و موازین آن داشتند و از خط حقیقی امام، از جان و دل دفاع می کردند. ایشان از رهبری نیز دفاع بسیار جانانه ای کردند، یعنی هم از اساس رهبری و هم از شخص حقیر دفاع می کردند و بر روحیه هایی که ممکن بود جور دیگری فکر یا احساس کنند، تأثیر زیادی داشتند. در هر حال موضعی که ایشان بعد از رحلت امام اتخاذ کردند، خیلی ارزشمند بود. من معتقدم که یکی از بهترین فصول زندگی ایشان عندالله همین فصل اخیر است که ایشان واقعاً راه خدا را، راه حق را و راه صحیح را متقرباً الی الله پیمودند. با آنکه یقیناً از ایشان توقعات گوناگون بود و ایشان هم یقیناً در اطرافشان وسوسه هایی بود، اما ایشان محکم ایستاده بود و همان اصولی را که مورد نظر شریف امام، رضوان الله تعالی علیه، بود، با قاطعیت تمام ابراز می کرد.»

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

سوال: خريد و فروش ترقه و عمل به سنت «چهارشنبه سوري» و «سيزده بدر به اعتقاد نحسي 13» و احياي مظاهر این دو سنت، چگونه است؟

پاسخ: حضرت آيت‌الله سید علی خامنه‌اي: چهارشنبه سوري و سيزده به در، مبناي عقلايي ندارد. (مجموعه استفتائات)
حضرت آيت‌الله فاضل لنكراني: در فرض مزبور كه داراي خطرات جاني و مالي است و موجب اذيت و آزار ديگران است و مخالف مقررات و قانون و نظم جامعه است جايز نيست.
حضرت آيت‌الله شیخ محمدتقی بهجت: اين كارها مشروعيت ندارد.
حضرت آيت‌الله شیخ میرزا جواد تبريزي: هيچ يك از اين امور، رجحان شرعي ندارد و تشويق مردم به اين مورد تشويق به دنيا و غافل كردن از آخرت است و اين كه تصور مي‌كنند اين امور مردم را به حفظ وطن و عزت وا مي‌دارد، تصوري باطل است. آنچه مردم را به عزت مي‌رساند و به حفظ وطن وا مي‌دارد ايمان است و بس.
حضرت آيت‌الله شیخ لطف الله صافي گلپايگاني: اشكال دارد.
حضرت آيت‌الله سید علی سيستاني: اموري كه به جامعه ضرر مي‌زند و موجب ايذاء مردم است مانند استعمال ترقه و خريد و فروش آن جايز نيست.

حضرت آيت‌الله شیخ ناصر مكارم شيرازي: اين كارها شايسته مسلمان نیست

سيد «محسن محمودي»  : صفحه 155 تا 157 از جلد اول کتاب «مسائل جديد

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

يكي از اساتيد حوزه علميه قم گفت: چهارشنبه سوري از مظاهر آتش‌پرستي و از ديدگاه اسلام مردود است، اما عده‌اي مي‌خواهند به آن رنگ و بوي اسلامي دهند.

به‌ گزارش مرکز‌ خبر ‌حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمين يوسفي غروي در بيست‌وهفتمين نشست از سلسله نشست‌هاي با گفتمان عقايد و انديشه‌ها با عنوان «خرافات در آيين‌هاي ملي»، به بعضي از آيين‌هاي آخر سال اشاره کرد و آنها را غير ديني و مردود دانسته و گفت: مسئله خرافي که ايرانيان بر آن مبادرت مي‌ورزند، مراسم چهارشنبه آخر سال است که به چهارشنبه سوري معروف و جايگاه ويژه‌اي براي خود پيدا کرده است، گويي اين شب آخرين مهلت براي تدارک جشن‌هاي نوروزي است.

وي، چهارشنبه سوري را از مظاهر آتش‌پرستي عنوان کرد و گفت: با توجه به قداست و اهميت آتش در فرهنگ قبل از اسلام، جشن سوري در ايران رايج بوده است،‌ اما چهارشنبه را بعد از ظهور اسلام به آن اضافه کرده‌اند و نظراتي در اين زمينه ارائه داده‌اند تا به آن رنگ و بومي اسلامي بدهند، در حالي که اصل اين جريان مردود است.

حجت‌الاسلام والمسلمين يوسفي غروي با نقد برداشت‌هاي انحرافي در حديث منسوب به اميرالمومنين (ع) مبني بر تاييد ايام نوروز، گفت: تاييد معصومين (ع) در مورد عيد نوروز به خاطر پرداختن به اعمال نيک مانند صله ارحام و دعا و نيايش است، نه اينکه بخواهند خرافات و رسوماتي که با اسلام سازگاري ندارند را تاييد کنند.

وي بعضي از مرسومات مربوط به ايام نوروز را از جمله سفر عيد و گردش و تفريح در 13 فروردين را امري مباح دانسته و افزود: اين کارها امري مباح به شمار مي‌روند ولي چون با خرافات زيادي همراه است و بعضي افراد به اين خرافات صبغه ديني مي‌دهند، امري بسيار نامطلوب است.

اين پژوهشگر حوزوي افزود: عده‌اي نوعي قداست براي چهارشنبه سوري قايل هستند و شايد در بعضي جاها بيشتر از شب قدر به آن اهميت مي‌دهند و براي رفع نگراني و پيش‌بيني آينده، مراسم ويژه «فالگوش» و «فالکوزه» که همراه با ترانه و شعرهاي بي اساسي انجام مي‌گيرد و خيلي از آداب و آيين‌هاي خرافي در برگزاري شب چهارشنبه آخر سال وجود دارد که ذکر آن ساعت‌ها به طول مي‌انجامد.

وي خاطرنشان ساخت: اينکه در آخر سال به زيارت قبور مي‌روند، اشکال ندارد، چون طلب مغفرت از خدا براي اموات محدود به زمان نيست و در متون ديني نيز بر آن صحه گذاشته شده، ولي هر چيزي که عقل آن را مردود مي‌داند، خرافه است.

حجت الاسلام والمسلمين يوسفي غروي افزود: اگر به مردم بگوييم اصل اين آيين‌ها خرافه است و از آن دست بردارند، اين کار شدني نيست ولي بايد گوشزد کنيم به جاي اينکه به عنوان مثال براي بر آمدن حاجات شعر‌هاي بي‌اساس بخوانند و اعمال خرافي انجام دهند، به دعا و قرآن خواندن و توسل به اهل بيت (ع) و صدقه نذري سوق دهيم

نقل:از رجا نیوز

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

جاه طلبى

هر كس به چيزى علاقه مند است، بعضى به مال عشق مىورزند، بعضى ديگر به جمال، گروهى خواهان كمالند، ولى جمعى طالب مقامند و اين گروه اخير را جاه طلب مى نامند، دوست دارند مردم همه به آنها احترام بگذارند، و به خانه آنها رفت و آمد داشته باشند، و به اصطلاح از ديگران يك سر و گردن برتر باشند، آخرين سخن، سخن آنها باشد و كسى روى حرف آنها حرف نزند، هر چند عقل و كفايت و درايت لازم براى اين امور را نداشته باشند. اين گونه افراد را جاه طلب و طالب اسم و آوازه و مقام مى نامند.

اين صفت غالباً در افراد بزرگسال پيدا مى شود، و در جوان و نوجوان كمتر است، و گاه تا آخر عمر از انسان جدا نمى شود، تمام نيروهاى او تحليل مى رود; ولى جاه طلبى همچنان در اعماق قلبش به قوت خود باقى است، بلكه با افزايش سن قوى تر و گسترده تر مى شود.

اين صفت رذيله سرچشمه بسيارى از مفاسد فردى و اجتماعى است، انسان را از خدا و خلق خدا دور مى كند و او را براى وصول به مقصدش به دنبال گناهان خطرناكى مى فرستد، و از همه بدتر اين كه در بسيارى از اوقات با صفات نيك مانند

احساس مسؤوليت و تصميم بر انجام وظيفه اجتماعى و لزوم مديريت صالح در جامعه و امثال اين ها اشتباه مى شود. در حديث آمده است: «آخِرُ ما يَخْرُجُ مِنْ قُلُوبِ الصِّدِّيقينَ حُبُّ الْجاه; آخرين چيزى كه از محبت دنيا از قلب مؤمنان راستين خارج مى شود، جاه طلبى است».

اين حديث به خوبى نشان مى دهد كه تا چه حد اين رذيله اخلاقى خطرناك است.

لازم به يادآورى است كه اين صفت، پيوند نزديكى با رياكارى و تكبر و عُجب و خودپسندى دارد كه گاه به همين جهت اشتباه مى شود، با اين اشاره به آيات قرآن باز مى گرديم، و چهره هايى از جاه طلبى و عواقب آن را در قرآن مجيد، مورد بررسى قرار مى دهيم:

1ـ در ماجراى سامرى كه در سوره طه از آيه 85 تا 98 آمده است استفاده مى شود كه مسأله جاه طلبى او سبب گمراهى خودش و گمراهى گروه كثيرى از بنى اسرائيل، و بر باد رفتن جمع عظيمى از آنها شد. «قالَ فَاِنّا قَد فَتَنّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَ اَضَلَّهُمُ السّامِرِىُّ...فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلا جَسَداً لَهُ خُوارٌ فَقالُوا هذا اِلهُكُمْ وَ اِلهُ مُوسَى فَنَسِىَ...

(فرقان ـ 21)

حبّ جاه در روايات اسلامى

در روايات اسلامى از اين صفت رذيله نكوهش شديد شده گاه تحت عنوان «حب جاه»، گاه تحت عنوان «حبّ رياست» و گاه تحت عنوان «شرف» كه به عنوان نمونه، روايات ذيل از ميان انبوه روايات گلچين شده است:

1ـ تأثير مخرّب اين رذيله اخلاقى در دين انسان به قدرى شديد است كه در حديثى از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) مى خوانيم: «ما ذِثْبانِ ضارِيانِ اُرْسِلا فِى زَرِيبَةِ غَنَم اَكْثَرُ فَساداً فِيها مِنْ حُبِّ الْمال وَ الْجاهِ فِى دِينِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ; دو گرگ درنده كه در آغل گوسفندان رها شوند فساد و خرابى آنها بيشتر از حبّ مال و مقام در دين انسان مسلمان نيست».(1)

مطابق اين بيان، جاه طلبى و مقام پرستى، دين و ايمان انسان را بر باد مى دهد، آنگونه كه گرگ گرسنه گوسفندان را.

2ـ در حديث ديگرى از همان حضرت مى خوانيم: «حُبُّ الْجاهِ وَ الْمالِ يُنْبِتانِ النِّفاقَ فِى الْقَلْبِ كَما يُنْبِتُ الْماءُ الْبَقْلَ; علاقه شديد به مقام و مال، نفاق را در قلب انسان مى رويانند همان گونه كه آب سبزه را مى روياند».(2)

3ـ در حديث ديگرى از امام صادق(عليه السلام) مى خوانيم: «مَنْ طَلَبَ الرِّئاسَةَ هَلَكَ; كسى كه طالب مقام باشد (و دلباخته آن گردد) هلاك مى شود».(3)

1. ميزان الحكمه، جلد 1، صفحه 492 (حديث 3034).

2. المحجة البيضاء، جلد 6، صفحه 112.

3. اصول كافى، جلد 2، صفحه 297، حديث 2.

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

آن روز در فلك، گل خورشيد جلوه كرد
در آسمان دين مه و ناهيد جلوه كرد

در بيت پاك آمنه در هفده ربيع
مسندنشين كشور توحيد جلوه كرد

میلاد نور

آمنه مادر رسول خدا(صلى الله علیه و آله) مى‌فرماید:

هنگامى كه باردار محمد(صلى الله علیه و آله) شدم، نورى از او ساطع گردید كه آسمانها و زمین را روشن كرد.

حضرت آمنه مى‌فرماید: چند روزى بر من گذشت كه ناراحت بودم، مى‌دانستم در ماه زایمان هستم. شب ولادت درد من افزون شد و من تك و تنها در اطاق به شوهر جوان‌مرگم عبدالله و به تنهایى و غربت خودم كه دور از سرزمین یثرب افتاده‌ام، فكر مى‌كردم، شاید آهسته آهسته اشك هم مى‌ریختم، از طرفى هم خیال داشتم برخیزم و دختران عبدالمطلب را كنار بسترم بخوانم اما هنوز این خیال قطعى نبود و با خودم مى‌گفتم از كجا معلوم این درد درد زائیدن باشد كه ناگهان به گوشم آوایى رسید كه شادمان شدم، صداى چند زن را شنیدم كه بر بالینم نشسته‌اند و درباره من صحبت مى‌كنند.

از صداى آرام و دلپذیرشان آنقدر خوشم آمد كه تقریبا درد خود را فراموش ‍ كرده بودم، سرم را از روى زمین برداشتم كه ببینم زنانى كه در كنارم نشسته‌اند كجایى هستند و از كجا آمده‌اند و با من چه آشنایى دارند؟ دیدم چقدر زیبا! و چه خوش بو و پاكیزه! من گمان كردم از خانم‌هاى قریش هستند حیرتم از این بود كه چگونه بى خبر به اتاق من آمده‌اند! و چه كسى ایشان را از حال من با خبرشان كرده است ؟

به رسم و روش عرب‌ها كه در برابر عزیزترین دوستانشان قربان صدقه مى‌روند به گرمی گفتم: پدر و مادرم به فداى شما باد از كجا آمده‌اید و چه كسانى هستید؟

آن زن كه طرف راستم نشسته بود گفت: من مریم مادر مسیح و دختر عمرانم !

دومى مى‌گفت: من آسیه همسر فرعون هستم و دو زن دیگرى هم که دو فرشته بهشتى بودند كه به خانه من آمده بودند، دستى كه از بال پرستو نرم‌تر بود به پهلویم كشیده شد دردم آرام گرفت اما نه دیگر چیزى مى‌دیدم و نه چیزى مى‌شنیدم این حالت بیش از چند لحظه دوام نیافت كه آهسته آهسته این حالت محو شد و جاى خود را به نورى روحانى بخشید در روشنایى این نور ملكوتى، پسرم را بر دامنم یافتم كه پیشانى عبودیت بر زمین گذاشته بود و نجوایى نامفهوم گوشم را نوازش مى‌داد با این كه نه گوینده را مى‌دیدم و نه از نجوایش مطلبى در مى‌یافتم باز هم خوشحال بودم .

سه موجود سفیدپوش پسرم را از دامنم برداشته بودند، نمى‌دانستم این سه نفر كیستند از خاندان هاشم نبودند عرب هم نبودند شاید آدمى زاد هم نبودند، اما من مى‌ترسیدم و در عین حال قدرتى كه دستم را پیش ببرد و كودك تازه به دنیا آمده‌ام را از دستشان بگیرد در من نبود، این سه نفر با خودشان دو ظرف آورده و پارچه حریرى كه از ابر سفیدتر و لطیف‌تر بود در كنارشان دیدم .

پسرم را با آبى كه در یكى از آن ظرف‌ها مى‌درخشید در ظرف دیگر شستشو دادند و بعد در میان دو شانه‌اش مُهر زدند و بعد در آن پارچه پیچیدند و برداشتند و با خود به آسمانها بردند، تا چند لحظه زبانم بند آمده بود ناگهان زبان و گلویم باز شد و فریاد زدم ، امّ عثمان، امّ عثمان !

خواستم بگویم كه نگذارند فرزندم را ببرند ولى در همین هنگام چشمم به آغوشم افتاد، اى خدا این پسر من است كه به آغوشم آرمیده است.

• ششمین اختر تابناک آسمان امامت حضرت امام جعفر صادق

منسوخ شد تمام مكاتب ز جزء و كل
بنيانگذار مكتب جاويد جلوه كرد

تا جلوه‌ كرد ماه رخش، عالم وجود
چون دسته‌هاي گل به شب عيد جلوه كرد 

• ششمین اختر تابناک آسمان امامت حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام درروز جمعه 17 ربیع الاول سال 83 هجری در مدینه و در زمان عبدالملک بن مروان بن حکم دیده به جهان گشود. مادر آن حضرت «ام فروه» دختر قاسم  بن محمد بن ابوبکر می‌باشد. ایشان درسال 148 هجری به دستور منصور عباسی به وسیله انگور زهرآلودمسموم و به شهادت رسید. مدفن مطهر آن حضرت در قبرستان بقیع ودر جوار ائمه بقیع) قرار دارد. (

بعضی ولادت ایشان را روز سه شنبه هفتم رمضان و سال ولادت ایشان را نیز برخی سال 80 هجری ذکر کرده‌اند. درباره زمان شهادت نیزگروهی ماه شوال و دسته ای دیگر 25 رجب را بیان کردند

• امام صادق علیه‌السلام مدت 12 تا 15 سال بنابر اختلاف با امام سجاد علیه‌السلام و بعد از شهادت جد بزرگوارش مدت 19 سال با امام باقر علیه‌السلام زندگی کرد و توانست به مقدار لازم از خرمن دانش این دوبزرگوار، خوشه چینی نماید. مدت امامت ایشان 34 سال به طول انجامید  که 18 سال در دوره اموی و16 سال در دوره عباسی بوده است.

 • خلفای اموی معاصر امام جعفر صادق علیه‌السلام به ترتیب عبارتند از:

هشام بن عبدالملک (114-125)، ولید بن یزید بن عبدالملک (125-126)، یزید بن ولید بن عبدالملک (126)، ابراهیم بن ولیدبن عبدالملک (2 ماه و 10 روز از سال 126) و مروان بن محمد معروف به مروان حمار(132-126).

خلفای عباسی معاصر امام علیه‌السلام عبارتند از: ابوالعباس عبدالله بن محمد(132-137) و ابوجعفر منصور دوانیقی (137- 148).

• از امام جعفر صادق علیه‌السلام هفت پسر و سه دختر برجای ماند که عبارتند از: «اسماعیل »، «عبدالله» و «ام فروه» که مادرشان فاطمه بنت الحسین بن علی بن حسین علیه‌السلام است.

«امام موسی کاظم »، «اسحاق» و «محمد» که مادرشان حمیده خاتون می‌باشد. و «عباس »، «علی »، «اسماء» و «فاطمه» که هریک از مادری به دنیا آمده‌اند.

در مکتب امام صادق علیه السلام

رسم رفاقت

دوست‏خوب يكى از سرمايه‏هاى بزرگ زندگى و از عوامل خوشبختى آدمى‏است و انسان در انس با دوست احساس مسرت مى‏كند و شادمانى و نشاطرا در گرو همنشين با رفيق مى‏داند.

«رفيق شايسته‏»، براى جوان جايگاه خاص خويش را دارد و اهميت‏آن به گونه‏اى است كه در شكل دهى شخصيت او نقش بزرگى ايفا كرده،اولين احساسات واقعى نوع دوستى را در وى ايجاد مى‏كند.

جوان از يك سو به كشش طبيعى و خواهش دل، عاشق دوستى و رفاقت‏است و به ايجاد عميق‏ترين روابط دوستانه با يك يا چند نفر ازهمسالان خود هست و از طرف ديگر بر اثر احساسات ناسنجيده و عدم‏نگرش عقلانى ممكن است در دام رفاقت ‏با دوستان نادان و تبهكار افتد () ; از اين رو خطر وجود دوستان بد و ناپاك، اين نگرانى‏را در جوان ايجاد مى‏كند كه «چگونه يك دوست‏خوب و يكدل راانتخاب كنم؟»

امام صادق عليه‌السلام رفقا را سه نوع مى‏داند:

1- كسى كه مانند غذا به آن نياز هست و آن «رفيق عاقل‏» است.

2- كسى كه وجود او براى انسان به منزله بيمارى مزاحم و رنج‏آور است و آن «رفيق احمق‏» است.

3- كسى كه وجودش به منزله داروى شفا بخش است و آن «رفيق روشن‏بين و اهل خرد» است

شيوه انتخاب دوست در نگاه پيشواى ششم، اين گونه است: «رفاقت، حدودى دارد، كسى كه تمام آن حدود را دارانيست، كامل‏نيست، و آن كس كه داراى هيچ يك از آن حدود نيست، اساسا دوست‏نيست:

1- ظاهر و باطن رفيق، نسبت ‏به تو يكسان باشد.

2- زيبايى و آبروى تو را جمال خود بيند و نازيبايى تو را نازيبايى خود بداند.

3- دست‏ يافتن به مال يا رسيدن به مقام، روش دوستانه او رانسبت ‏به تو تغيير ندهد.

4- در زمينه رفاقت، از آنچه در اختيار دارد، نسبت‏ به تو مضايقه ننمايد.

5- تو را در مواقع گرفتارى و مصيبت ترك نگويد.»

«دوست آينه تمام نماى دوست‏» است و دو دوست مثل دو دست‏اند كه‏آلايش يكديگر را مى‏شويند و به فرموده امام صادق عليه‌السلام: «كسى كه‏بيند دوستش روش ناپسندى دارد و او را بازنگرداند، با آنكه توان‏آن را دارد، به او خيانت كرده است.»)

امام صادق عليه‌السلام ضمن تاكيد فراوان به‏انتخاب دوست‏خوب و پايدارى‏در اين دوستى، جوانان را از رفاقت‏با نادان و احمق پرهيزمى‏دهد: «كسى كه از رفاقت‏ با احمق پرهيز نكند، تحت تاثير كارهاى‏احمقانه وى قرار مى‏گيرد و اخلاقش همانند اخلاق ناپسند اومى‏شود.»)

در فرهنگ نورانى حديثى ما، جوانان را از رفاقت ‏با «بدنامان‏»برحذر داشته،  آنان را به دورى از دوستان خائن و متجاوز وسخن چين ترغيب مى‏سازند، امام صادق عليه‌السلام مى‏فرمايد: «از سه طائفه مردم كناره‏گيرى كن و هرگز طرح دوستى و رفاقت‏باآن مريز; خائن، ستمكار و سخن چين. زيرا كسى كه براى تو به‏ديگرى خيانت كند، روزى نيز به تو خيانت‏خواهد كرد و كسى كه‏براى تو به ديگران ظلم و تجاوز كند، به تو نيز ظلم خواهد كرد وكسى كه از ديگران نزد تو سخن چينى كند، عليه تو نيز نزد ديگران‏نمامى خواهد نمود.»

جوانان را دريابيد! به آنان حديث و دين بياموزيد، پيش از آن‏كه بر شما پيشى‏گيرند

راه و «رسم رفاقت‏» در ثبات و پايدارى دوستى مؤثر است، گوشه‏اى‏از شيوه آن را در كلام امام صادق عليه‌السلام مى‏نگريم:

«كمترين حق آن است كه: دوست‏بدارى براى او چيزى كه براى خود دوست مى‏دارى. كراهت داشته‏باشى در حق او، از آن‏چه براى خود كراهت دارى. از خشم او بپرهيزى، به دنبال رضا و خشنودى او باشى. با جان و مال و زبان و دست و پايت او را كمك كنى. مراقب و راهنماى او و آيينه او باشى. سوگندش را قبول كنى، دعوتش را اجابت نمايى، هرگاه بيمار شد، به عيادتش بروى و هرگاه فهميدى حاجتى دارد، قبل از اين كه ‏بگويد، آن را انجام دهى، و وى را ناگزير نكنى كه انجام كار را از تو در خواست كند...»

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

سید محسن احمد زاده

.

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0

بسم الله الرحمن الرحیم

در ایام ولادت رسول اکرم صلی الله علیه واله وسلم وهفته وحدت لازم است خوانندگان محترم به این نکته توجه داشته باشند که مراد از وحدت چیست؟ ایامراد این است که پیروان یک مذ هب از مذهب خود ویا پاسخ گویی به شبهات دیگران ویا دفاع عالمانه از مذهب خود دست بردارند ؟ مسلما پاسخ این سوال منفی است .دانشمندان بزرگ شیعه درحالی که برای وحدت مسلمانان تلاش میکردند در جهت دفاع از حقانیت مذهب شیعه وخنثی کردن تفرقه افکنی های شیاطین مجاهدتها داشته اند .علامه بزرگوار امینی صاحب الغدیر مرحوم شرف الدین مرحوم علا مه سیدنا الاستاد مرتضی العسکری نمونه های شناخته شدهای از تلاشگران در این زمینه هستند .

از این روی توجه خونندگان را به مقا له ای از استاد شهید ایه الله مرتضی مطهری (ره) جلب می نمایم (1)

• الغدیر و وحدت اسلامی

كتاب شریف " الغدیر " موجی عظیم در جهان اسلام پدید آورده است

اندیشمندان اسلامی ، از زوایا و جوانب مختلف : ادبی، تاریخی، كلامی، حدیثی، تفسیری، اجتماعی بدان نظر افكنده‏اند. آنچه از زاویه اجتماعی‏ می‏توان بدان نظر افكند، " وحدت اسلامی " است.

مصلحان و دانشمندان روشنفكر اسلامی عصر ما ، اتحاد و همبستگی ملل و فرق‏
اسلامی را ، خصوصا در اوضاع و احوال كنونی كه دشمن از همه جوانب بدانها
هجوم آورده و پيوسته با وسايل مختلف در پی توسعه خلافات كهن و اختراع‏
خلافات نوين است ، از ضروريترين نيازهای اسلامی می‏دانند . اساسا چنانكه‏
می‏دانيم وحدت اسلامی و اخوت اسلامی ، سخت مورد عنايت و اهتمام شارع‏
مقدس اسلام بوده و از اهم مقاصد اسلام است . قرآن و سنت و تاريخ اسلام‏
گواه آن می‏باشد .
از اين رو ، برای برخی اين پرسش پيش آمده كه آيا تأليف و نشر كتابی‏
مانند " الغدير " كه به هر حال موضوع بحث آن ، كهنترين مسئله خلافی‏
مسلمين است مانعی در راه هدف مقدس و ايده آل عالی " وحدت اسلامی "
ايجاد نمی‏كند ؟
ما لازم می‏دانيم مقدمتا اصل مطلب را - يعنی مفهوم و حدود وحدت اسلامی -
را روشن كنيم ، سپس نقش كتاب شريف " الغدير " و مؤلف جليل القدرش‏
، " علامه امينی " رضوان الله عليه ، را توضيح دهيم .

مشترك دارند و در يك تمدن عظيم و با شكوه و سابقه دار شركت دارند .
وحدت در جهان بينی ، در فرهنگ ، در سابقه تمدن ، در بينش و منش ، در
معتقدات مذهبی ، در پرستشها و نيايشها ، در آداب و سنن اجتماعی خوب‏
می‏تواند از آنها ملت واحد بسازد و قدرتی عظيم و هايل به وجود آورد كه‏
قدرتهای عظيم جهان ناچار در برابر آنها خضوع نمايند ، خصوصا اينكه در متن‏
اسلام بر اين اصل تأكيد شده است . مسلمانان به نصر صريح قرآن برادر
يكديگرند و حقوق و تكاليف خاصی آنها را به يكديگر مربوط می‏كند . با اين‏
وضع چرا مسلمين از اين همه امكانات وسيع كه از بركت اسلام نصيبشان گشته‏
استفاده نكنند ؟
از نظر اين گروه از علمای اسلامی ، هيچ ضرورتی ايجاب نمی‏كند كه مسلمين‏
به خاطر اتحاد اسلامی ، صلح و مصالحه و گذشتی در مورد اصول يا فروع مذهبی‏
خود بنمايند . همچنانكه ايجاب نمی‏كند كه مسلمين درباره اصول و فروع‏
اختلافی فيمابين ، بحث و استدلال نكنند و كتاب ننويسند . تنها چيزی كه‏
وحدت اسلامی ، از اين نظر ، ايجاب می‏كند ، اين است كه مسلمين برای‏
اينكه احساسات كينه توزی در ميانشان پيدا نشود ، يا شعله ور نگردد
متانت را حفظ كنند ، يكديگر را سب و شتم ننمايند ، به يكديگر تهمت‏
نزنند و دروغ نبندند ، منطق يكديگر را مسخره نكنند ، و بالاخره ، عواطف‏
يكديگر را مجروح نسازند و از حدود منطق و استدلال خارج نشوند . و در
حقيقت لااقل حدودی را كه اسلام در دعوت غير مسلمان به اسلام ، لازم دانسته‏
است ، درباره خودشان رعايت كنند . « ادع الی سبيل ربك بالحكمة و
الموعظة الحسنة و جادلهم بالتی هی احسن .....ادامه دارد.

1- شش مقاله شهید مطهری

| لينک ثابت | لينک به خارج | نظرات (0) | 0